Kavak Yelleri - Kavakyelleri.org

Beni sensiz bırakıp gittiğin yerde hala seni bekliyorum sevgili.....

Gece, aydınlığın üzerine karanlığın puslu tüllerini indirip gökyüzü sergisinde yıldızların ay ışığıyla dans ettiği zamanlarda yine seni özlüyorum sevgili....
Yokluğuna inat sesinin sıcaklığını, yüzünün güzelliğini ve gülüşlerine saklanmış baharları düşünüyorum. Puslu bir hayatın hüzne sürgülenmiş vaktinde anıyorum yüreğimle özdeşleşmiş- vuslat kokulu ismini...
Yokluğundan arta kalan kırık dökük anılarını geçmişin tozlu raflarından indirip imkansız sevdamızı delicesine haykırıyorum bulutlarla taçlanmış gökyüzüne...
Boğazımda düğümlenmiş kelimeleri bir bir kanatıp hasretinde demliyorum hayatın hüzün yüklü meşakkatlerini..
Acıya inat, yokluğuna inat seni düşünüyorum özlemin en dar vakitlerinde...
Beni sensiz bırakıp gittiğin yerde hala seni bekliyorum sevgili..

Sevda mevsiminde bir bahar göremeden gitmiştin. Yokluğunu bir beden bol gelecek şekilde küçük bedenime örerek ait olduğun baharlara zamansız gitmiştin. Bu gidişin binlerce sebebi vardı biliyorum...

Gidişin bazen sana gecikmişliğim olmuştu bazen de hayata yeniden ve sıfırdan başlayamama korkularım...
Her ne olursa olsun gitmiştin işte..
Anlamı yok gidişini tekrar yüreğimde küllendirmenin. Lakin gidişinle, tüm acıları soyunup yağmurların koynunda yüreğimle
sana ağlamıştım...

Yokluğunda kimi zaman kanadım durdum sevdanın kör topal kelimelerinde. Kimi zaman da tek bir kelime etmeden yalnızlığına demlendim...

Tek cümlelik vedaları iyi bilirim sevgili..!! Gidişinle ayrılığın ayakuçlarına yuvarlansam da yüreğimle hep imkansız sevdama sustum..
Beni çoktan unutup geçmişin tozlu raflarına sürgülemiş ya da sendeki beni yalnızlığa kefensiz gömmüş olabilirsin lakin ben seni gittin diye bir kalemde unutmadım
sevgili...

Yokluğuna inat yaşattım seni...!!!!
Gelmeyeceğini bile bile beni bana bıraktığın yerde hala seni bekliyorum. Dilimde senin o değerli sözlerin ve senden bana miras iki damla gözyaşıyla sevdamı sayıklıyorum...
Ve özlerken seni; mayasız yokluğuna bir mintan sabır ekleyip hayatın en dar teknesinde varlığını yarınlarımayoğurmakla meşgulüm sevgili..

Ben seni hala seviyorum sevgili

Güzelmiş saol paylaşımın için...

Soğuk bir sonbahar akşamıydı. Hava kararmış, yağmur başlamıştı. Düşlerimize yağmur yağıyordu ellerimizi. Gözlerin donuk bedenin halsizdi.

Gizli bir el kalkış hazırlanan otobüse binmek için seni sürükler gibiydi. Sanki kalmak istiyordun; baharda dönerim demiştin hatırlıyor musun ? Sakin beni unutma beke..
Ben seni unutmadım sevgili, ben seni unutmadım. Bütün kış baharda döneceğin günün hayaliyle ısındım. Minik öpücüklerle uyandırıp güneşin doğuşunu gösterecektim sana. Çiçeklerin, denizin, kumasalın, güneşin tadına birlikte varacak , gün batımlarında denizle birleşen ufuk çizgisini birlikte seyredecek, ay ışığında mutluluk şarkımızı söyleyecektik.
Yalan değil kaçamak sevdalara takıldım yokluğunda bir süre. Sana benzeyen her şeyi sevdim ben. Sevdiği her şeyde senden izler vardı. Aradığımı buldum sandım ama yanıldım , bulduğum sen değildin. Olmadık zamanlarda aklıma düştün, zamansız yaralandım. Her sabah seni bulmak için yolara düşmek geldi içimden ama gidemedim .
Yalnızlığın acısıyla gurur satın alır oldum her gece. Gelir dedim kendi kendime, Söz verdi gelmesi gerek. Bekledim.Kendimi param parça hissetim ama yine de sana kızamadım.Unuttum kötü sözlerini Unuttum kapında bekletildiğimi.Unuttum telefonlarıma cevap vermediğini, kavgalarımızı unuttum.
Bir tek seni unutmadım sevgili, bir tek seni unutamadım. Hep dönmeni bekledim. Zamanla alıştım acılara , ölüm ilanlarında kendiliğinden silinens adreslere. Alıştım sevdiklerimin yokluğuna. Ama yalnızlığa alışamadım, hasrete alışamadım, sensizliğe alışamadım. Hep dönmeni bekledim.
Olamadı gülüm bir araya gelemedik. Oysa daha yolun başındaydık, tomurcuktuk daha çatlamaya hazır. Bahar gelmeden ayrıldık. Şimdi artan yalnızlığım , büyüyen yokluğu var . duvarlarda gözlerinin izi , kapı kollarında parmak izlerin saklı. Sen neredesin sevgili, varlığın nerede ?. bir mevsim döndü , sen dönmedin .
Düşlerim böyle dağınık değildi eskiden. Kara bulutlar gibi kümelenip bir yere, acılarım yüreğimde çöreklenmişti gece yarılarında. Özlemlerim hiç bu kadar olmamıştı gün ışığına. Hasret bu kadar büyümemişti. Şimdi göçebe olmuş yüreğimle her sabah yeni yolculuklara çıkıyorum. Umudun türküsünü söylüyorum öksüz bakışlarımla....