Kavak Yelleri - Kavakyelleri.org

hepimiz hoşumuza giden beğendiğimiz denemeleri,öyküleri burda paylaşalım..ben Oğuz Atay'ın tutunamayanlar kitabından beğendiğim bi bölümü sizinle paylaşmak istedim..

Önce kelimeler vardı diye başlıyor Yohanna’ya göre İncil. Kelimeden önce de Yalnızlık vardı ve Kelimeden sonrada varolmaya devam etti Yalnızlık... Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenemeden başladı. Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu. Selim Işık yalnızlığını Kelimelerle besledi. Kelimelerin anlamını bilmeden önce tanıdığı yalnızlığı Kelimelerin içinde yetiştirdi..................Kelimeler yalnızlığını yaşamasına da bırakmadılar onu. Her yandan kuşatıp saldırdılar. Kullandığı kelimeler de dönüp ezdi onu, soluksuz bıraktı. Sonra yatağından fırladı birden Selim; bütün kelimeleri ve yaşantılarını ezdi yatağının altında. Güneşe çıktı. Güneş, gözünü acıttı bir süre sonra, perdeleri kapayıp Kelimelerin karanlığına döndü. Birtakım kelimeler bağışladı onu; aralarında yaşamasına gene izin verdiler. Bu kelimelerle birlik olup amansızca saldırdılar başka kelimelere: aşağılayan, ezen, soluk aldırmayan kelimelere. Yendi, yenildi; sonunda yine yenildi kelimelere, Kelimelerle açtığı savaşta. Yalnızlık hep oradaydı.....”

sensin ilginç.beenmedin biliyorum karışık geldi onu da biliyorum ama ben seviyorum çünkü yalnızlığı çok güzel tarif edio yazar bazen kelimelerle anlatılıo yalnızlık bazen kelimeler bile kifayetsiz kalabilio.varsın kimse beğenmesin anlamsız bulsunlar bence çok anlamlı

yavaş kızım ne dellendin yau=D ben gayet de beğendim gerçekten güzel anlatıyo yalnızlığı.hele de benim yanızlığımı,karışık olur genelde..=P

şiirler şiir başlığına aslı kaynatma konumu gerçi bişi yazan yok ama:Dsaol gökçe

depresifimm mesela bazıları başkalrına laf söylüyor fakat kendisi söyledikleriyle ters düşüyor.komik durumdalar gerçekten.insan bir şeyi koruyacaksa adam gibi korur

ya cnm arkadaşım flood yapma başlığımın içine etme olabilir boşver yeri burası değil:)takma kafana

Bir Nedeni Yok Yalnızca Öptüm

Dudaklarım gerisin geriye çekildi; ağdalı bir sıvının ağır ağır örttüğü, korkunun biçim kazanıp ayağa kalktığı ve "hey bana bir şeyler söylemenin vakti geldi" dediği zamanlarda bekledim seni; gözlerimi kapadım. Bekledim.
Beklerken, özlemenin hangi geçitleri geçilmez kıldığını, hangi duyguların insanı hayata kazandırdığını, basite indirgenmiş hüzünlerin geceleri dinlenmeye müsait şarkılarla şahlandığını anlatamadım. Evet, bilmiyordum. Bilmiyordum, kelimelerden arınmış bir cümle kurar gibi svşmyi.
Svşrkn sözlük kullanıyordum hala. Ama, seni seviyordum. Ve sevdiğimi, sevgimi anlatma telaşıyla hata üstüne hata yapıyordum sana. Sana yaklaşamıyordum. Yasaklanmıştın adeta. Çiğnemeye çalıştığım yasak olsan da, uzak dursan da, o korkunç şeklini korusan da, farketmiyordu hiçbir şey.
Küçük bir ateş. Küçücük bir ateştin sen. Sönmekten ürken bir ateş. Bir su damlasıyla bütün görkemini kaybedebilecek bir ateş. Aşkın mecali kalmamıştı. Sessizce sokuldum yanına. Acıyla irkildin. Gülümsedim. Gülümsememe anlam veremedin elbette. Kimdi bu? Ne istiyordu? Tanımadığın biri. Hatıralarını darmadağın etmeyi planlamış bir yabancı. Fuzuli bir beden, karşındaki. Usulca uzandım,
Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.
Kimi geceler penceremden uzayı seyrederim. Uzayın adını ben koymadım. Uzayın adını yıldızlar, gezegenler kendi aralarında kararlaştırmışlar. Rahatlatır beni o. Bütün yağmurlar, uzayın derinliklerinden gelip yağar diye düşünürüm. Yağmurlar başka galaksilerden gelip yağar. Romantizme uyum sağlamak için de değil. Öyle. İşin gerçeği budur. Yağmurlar, bu dünyaya ait sanma.
Bembeyaz bir yalnızlığın olmalı senin de. Lekesiz bir yalnızlık. Lekelenmeye müsait bir yalnızlık. Tedirginliğini buna bağlıyorum seni seyrederken. Pişmansın. Pişmansın kapıp koyveremediğin için sanki. Elinde olsa, avaz avaz bağıracaksın sokaklarda. “Neyim ben?” diye haykıracaksın. Olmuyor tabii. Olmuyor. Sıyrılır gibi lüzumsuz bir yerden, sıyrılıp kendi affına sığınıyorsun. Beni anlayacağın günler gelecek. Beni de göreceksin. Benimle tamamlanacak bir şeye benziyorsun çünkü. Korkma lütfen,
Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm
Çocukluğumdan söz etmek isterim sana, eğer sıkılmazsan. Bir gün otururuz evde, ben sana hayatımı anlatırım dakika dakika. Kaç yaşımdaysam, o kadar yıl sürer konuşmam. Çay pişiririz. Çaydanlığa su yerine votka koyarız sen dilersen.
Sonra da sen anlatırsın: Sevdiğin filmleri, sevdiğin parçaları, sevdiğin canlıları, sevdiğin... Hep sevdiğin şeylerden konu açarsın. Ben sıkılmam. Ben seninle sıkılmamayı seni ararken öğrendim. Seni hayal ederken keşfettim sıkılmamanın azametini. Bir insan, bir insanı sıkamaz. Bir insan canı isterse sıkılır.
Hacimler açarım sana içimde, dolman için, oraya akman için. Hacimler açarsın bana; çağlayarak gelirim. Endişelenmen gereksiz,
Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Küçük İskender

Aslında bu yazının bunun iki katı kadar devamı var ama..bukadarı yeterli okadar uzun yazıyı okuyabilecek sabrı olanlar devamını okusunlar gerçekten çok güzeL bi yazı ben üşenmedim okudum

ayyy çok güzelmişş saol evracım paylaşım için ilk yorum benden anladn senn...!

evet çok güzelmiş evra.=)