09.10.2007, 08:48 PM
BİR KADININ AŞKI
Çiçeğimi 1998’in sonbaharında kaybettim.Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.Eşim her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler;’’ Bunlar bizim hayatımızın gölgeleridir.’’derdi.Öldüğünde ,yedi tane resmimiz vardı. 87’nin bir gecesinde onu aldattım.Oysa ona onu ne kadar çok
sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacığımı söylerdim.Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi söyledim.Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece:”Biliyorum” dedi.Şehre kar yağıyordu.Evdeydim.Çiçeğim yoktu artık. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine…
Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim: A-R-K-A-S-I-N, Gerisi için yılları yetmemişti.Ama sanırım “Arkasına bak” yazmaya filan niyetlenmişti.Hemen çerçevelerin arkasına baktım.Hiçbir şey yoktu.Sonra bir şey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm.İnanabiliyormusunuz her birinin arkasından bir mektup çıktı! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.1997’deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı.Ve içinden şu sözler çıktı:”14 mart 1997/Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı/Söylemene gerek yok.Biliyorum.2002’deyiz. Onu kaybedeli 4,Aldatalı 5 yıl oluyor.İçim acıyor şimdi.Anladım ki seven biliyor, aşk hissediyor.
Çiçeğimi 1998’in sonbaharında kaybettim.Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.Eşim her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler;’’ Bunlar bizim hayatımızın gölgeleridir.’’derdi.Öldüğünde ,yedi tane resmimiz vardı. 87’nin bir gecesinde onu aldattım.Oysa ona onu ne kadar çok
sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacığımı söylerdim.Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi söyledim.Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece:”Biliyorum” dedi.Şehre kar yağıyordu.Evdeydim.Çiçeğim yoktu artık. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine…
Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim: A-R-K-A-S-I-N, Gerisi için yılları yetmemişti.Ama sanırım “Arkasına bak” yazmaya filan niyetlenmişti.Hemen çerçevelerin arkasına baktım.Hiçbir şey yoktu.Sonra bir şey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm.İnanabiliyormusunuz her birinin arkasından bir mektup çıktı! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.1997’deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı.Ve içinden şu sözler çıktı:”14 mart 1997/Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı/Söylemene gerek yok.Biliyorum.2002’deyiz. Onu kaybedeli 4,Aldatalı 5 yıl oluyor.İçim acıyor şimdi.Anladım ki seven biliyor, aşk hissediyor.
