İlk senaryom.Öylesine Yazdım.Gördüğünüz Herhangi bir eksiğim varsa söylemekten çekinmeyin (: (tabi saygı çerçevesinde)

Aslı etrafına bakındı.
“Rüyaymış. Ama neden böyle bir rüya gördüm ki ben şimdi.Saçmalama Aslı olmaz öyle şey.”
Yatağından kalkıp mutfağa indi. Bir bardak su içti.Yatağına geri döndü ama bir türlü uyuyamıyordu.Yatağında dönüp durdu.Aklına sürekli gördüğü rüya geliyordu.
“Olmaz Su’ya Deniz’e yapamam bunu. Efe ile ben … Olmaz ya olmaz.”
Sabah uyanıp kahvaltıya indi. Hiç konuşmuyordu Ayşe Teyze
“Aslı Yavrum? Neyin var kızım?” Aslı irkilerek
“Yok bir şeyim Ayşe Teyze.Neyse ben kalkayım artık.”
“Nereye kızım okulun bitmedi mi senin?”
“Bitti Ayşe Teyze ben dükkana gidiyorum.Bir bakacağım.Belki yardıma ihtiyaçları vardır.”
“Tamam kızım.”
Aslı çantasını alıp yola koyuldu.Dükkana vardığında Salih ile Atakan dışarıda tavla oynuyorlardı.Atakan Aslıyı görünce
“Aslı hoş geldin.”
“Hoşbulduk Atakan.Merhaba Salih Amca.”
“Merhaba Aslı.Nasılsın bakalım?”
“İyiyim sağ olun.Ben bir şey soracaktım.Efe sizi hiç aradı mı?”
“Evet dün akşam üstü aradı.Yoksa seni aramadı mı eşek sıpası?”Aslı başını öne eğerek üzgün üzgün
“Hayır Salih Amca aramadı.Aslında biz kavga etmiştik o gitmeden önce.Bana kırgın herhalde.”
“Kızım sizin aranızda kırgınlık filan olmaz hem kesin o sıpa üzmüştür seni.Öğlen yine arayacak beni.Sorarım ben ona.”Aslı heyecanla
“Arayacak mı yine?”
“Evet ben yarın öğlen yine ararım dedi.”
“Salih Amca aradığında ben konuşabilir miyim?”
“Tabi kızım tabi konuşabilirsin.Hem konuş dönsün artık.Anladık dertli ama bu kadar da olmaz ki.Bizden uzakta neyi çözebilir.”
“Haklısın Salih Amca.Ben konuşacağım.Hiç merak etme sen.”Aslı Gülümseyerek:
“E size kahve yapayım mı?Tavlayla iyi gider diye duymuştum.”Salih ve Atakan birbirine bakıp güldüler.Salih başını sallayarak
“Yap bakalım.Madem tavlayla güzel gidiyor.”
“Hemen getiriyorum.”Aslı içeri girdi.
Su içeride etrafı topluyordu.
“Aslı canım hoş geldin.”
“Hoş bulduk Su.”
“Geleceğini söyleseydin beklerdim beraber gelirdik.”
“Bende sonradan karar verdim zaten.”
“Hemen gidecek misin? Başka işin var mı?”Aslı tezgâha geçerek kahve yapmaya başladı
“Yok, öğlene kadar buradayım. Efe Salih Amca’yı arayacakmış .Söyledim Salih Amca’ya ben konuşacağım. Aslı kahveleri yapıp götürdü.Atakan ile Salih kahveleri içene kadar Aslı ile Su bir yandan sohbet edip, bir yandan da etrafı toparladılar.
Öğlen olmuş,yemekler hazırlanıp paketlenmişti.Atakan ve Su Yemekleri dağıtacaklardı.
Aslı :
“Ya kusura bakmayın.Bende yardım etmek isterdim ama…”
Atakan gülümseyerek.:
“Sorun değil Aslı. Sen Efe’yle konuş.Dönsün artık.” İmalı imalı
“Seni özledik de.Bu kadar tatil yeter değimli?”Su Atakan’ın Koluna vurarak:
“Atakan hadi biz gidelim.Aslı ne konuşacağını bilir.merak etme sen.” Atakan kısık sesle:
“Tamam .Neden kızıyorsun anlamadım ki.”
Aslı masaya oturdu.Salih Aslı’ya bakıp bir süre durduktan sonra:
“Söyle bakalım Aslı.Neden kavga ettiniz?”Aslı başını öne eğerek:
“Önemli bir şey değil Salih Amca.”Salih başını sallayarak:
“Anladım.Anlatmak istemiyorsun.”
“Salih Amca ben…”
“Tamam kızım tamam.Ben sadece…Efeyi ilk kez böyle dağılmış görüyorum.Alışmışım onun deli dolu hallerine.Ne bilim.Efe ne yaptıysa bilerek yapmamıştır.Bilirsin o seni hayatta incitmez, yani bilerek asla.”
“Biliyorum Salih Amca.onun bir suçu yok.Aslında bir suçlu yok ortada.Sadece, onunla konuşmak istiyorum.Ne konuşacağımı bilmiyorum ama buna ihtiyacım var.”
Tam bu sırada Salih’in telefonu çaldı.Salih telefonun ekranına bakıp:
“Efe arıyor.”Telefonu Aslı’ya uzatarak:
“Al kızım.”Aslı telefonu eline aldı.Salih ayağa kalktı.
“Siz konuşun ben az dolaşayım.”Aslı tamam anlamında başını salladı.
Aslı telefonu açtı.Efe:
“Alo baba?”
Aslı sesi titreyerek:
“Efe…Benim Aslı.”Efe şaşırarak:
“Aslııı?”

********************

“Naber Efe?Nasılsın?”Efe kekeleyerek:
“İyiyim sağol.Sen?”
“İyi.”Bir Süre Sustuktan Sonra Aslı ağlamaklı:
“Nerdesin Efe?Neden haber vermeden gittin?”
“Babamla Atakan’ın haberi vardı Aslı.Hem zaten senin beni soracağına pek ihtimal vermiyordum zaten.”
“Seninle konuşmak istedim.seni aradım ama ulaşamadım.”Efe bir şey söyleyemez.Konuşmaya çalıştıkça kelimeler boğazına dizilir sanki.
“Aslı?”
“Efendim?”
“Okudun değil mi?Yani günlüğü…”
“Evet okudum.”
“Bana günlükte yazanlar yüzünden o kadar kızgındın yani.Bende cd yüzünden kızgın olduğunu sanmıştım.Peki cd yi izledin mi?Evde bulamadım.Sen almışsındır diye düşündüm.”
“Evet cd bende.Ama daha izlemedim.”
“Neden?”
“Bilmiyorum izlemedim işte.”
“Peki günlüğüm? Nerden buldun onu.”
“Ben bulmadım kendi masanın üstündeydi.Önünde de ok vardı.Bende bana göstermek istediğin şeyin o olduğunu sandım ve okudum.”Efe şaşkınlıkla:
“Masanın üstünde miydi?Ama nasıl olur?Masanın üstünde beni izle yazan bir kağıt vardı cd de vcd nin içindeydi.”
Aslı derin bir iç çeker:
“Mine!”
“Mine mi?Mine’yle ne ilgisi var ki?”
“Cdyi alıp onun yerine günlüğünü koyan Mine.”Efe çok kızmıştır.
“Ya ben bu kıza hiç güvenemeyecek miyim?”
“Senin için yapmış.Sen çok acı çektiğin için.Benim gerçekleri görmem için.”
Yine susarlar.İkisi de ne diyeceklerini bilemiyorlardır.Aslı’nın gözleri dolar, ağlamaklı:
“Efe, ne zaman geri döneceksin?”
Efe’nin de gözleri dolmuştur.İçini çekerek:
“Bilmiyorum Aslı.Kafam çok karışık.Ne yapacağımı bilmiyorum.”Aslı ağlamaya başlar
“Bana söz vermiştin.Sen beni kovsan da gitmeyeceğim demiştin.Sözünü tutmayacak mısın?”
Efe bir şey söyleyemez.Aslı:
“Efe orda mısın?”
Efenin gözlerinden yaşlar akmaya başlamıştır kendini tutmaya çalışarak:
“Burdayım.Artık kapamam lazım.Kendine iyi bak ve kimse için üzülme.Benim için bile.”
“Efe sakın kapama lütfen.Efeee…”Efe telefonu kapamıştır.Aslı masaya oturup hüngür hüngür ağlar
“Bana söz vermiştin” diye söylenir kendi kendine
“Bana söz vermiştin…”Efede olduğu yere yığılıp ağlar.
“Özür dilerim Aslı. Çok özür dilerim.”
Salih dükkana geri döndüğünde Aslı telefonu Salih’e geri verir.Aslı’nın gözlerindeki kırmızılıktan ağladığını anlar.Ne konuştuklarını sormaz.Su ve Atakan da dönünce Aslı konağa döner ve odasına çıkar.Akşam yemek yemeğe inmez.Kapı çalınır.Ayşe Teyze Başını içeriuzatıp:
“Aslı kızım.Gelebilir miyim?”
“Tabi Ayşe Teyze,buyur.”
Aslının Saçını okşayarak:
“Neden yemeğe inmedin canım.Seni üzen bir şey var değimli?Bak ağlamaktan gözlerin şişmiş.Yapma böyle.”
Aslı Ayşe Teyze sarılarak ağlar:
“Bugün Efe’yle konuştum.Geri dönmeyecek galiba.Hepsi benim suçum.”
“Neden öyle diyorsun kızım?Neden senin suçun olacakmış.Anlaşılan Efe’nin biraz yalnız kalmaya, düşünmeye ihtiyacı var.Toparlansın döner.Hem Efe seni yalnız bırakmaz ki.”Aslı Ayşe Teyze’nin yüzüne bakarak:
“Bırakmaz değimli?”
Ayşe teyze Aslı’nın gözyaşlarını siler ve gülümseyerek:
“Tabi bırakmaz.Sadece biraz zaman ver.Hepimizin bazen uzaklaşmaya ihtiyacı vardır.Ama hepimiz mutlak sevdiklerimizin yanına geri döneriz.Efe de dönecek.Hiç merak etme.Hadi bakalım kalk şimdi.Hiç itiraz yok yemek yiyeceksin.”
Aslı gülümseyerek.”
“Tamam,geliyorum hemen.”
Aslı yemeğini yiyip erkenden uyudu.Sabah kalktığında içinde tarif edilmez bir mutluluk vardı.Dolabından resmi çıkardı,bakıp gülümsedi ve :
“Dönecek,bir gün mutlaka dönecek.”
Su içeri girdi.
“Aslı ben çıkıyorum.Sen dükkana gelecekmisin?”
“Evet canım.Sen kahvaltını ettin mi?”
“Evet canım.”
“Tamam bende kahvaltımı edip gelirim.Öğle yemeğini beraber dağıtırız.”
“Tamam canım.”
Aslı gülerek:
“Gerçi sen Atakan’la dağıtmayı tercih edersin ama…” Su neye uğradığını şaşırır.
“Ne?.. Ne ilgisi var ya Aslı?”
“Tamam,tamam sadece bir şaka.”
“Neyse ben çıktım.Dükkanda görüşürüz.”
“Tamam.”
Aslı aşağı iner.Ayşe Teyze bahçeye kahvaltı hazırlamış Haşmet ve Osman’la çay içmektedir.
“Herkese günaydın” diyerek oturur.
“Günaydın.”
“Günaydın kızım.”
Aslı güzelce kahvaltı eder, Aslı’nın neşeli olduğunu gören Ayşe Teyze çok sevinir.Kahvaltı biter.Aslı Ayşe Teyze’ye yardım eder.Masayı toplarlar.Ayşe Teyze Aslı’ya:
“Hadi kızım sen dükkana git.Ben de etrafı toplayım geliyorum.”
“Olmaz Ayşe Teyze.Sana yardım edeyim.İşleri bitirelim beraber gideriz dükkana.”
“Kızım şimdi dükkanın işler daha önemli sen git oradakilere yardım et.Fazla ev işi yok zaten.Hadi güzel kızım.”
“Tamam Ayşe Teyze, ben üstümü değiştirip gidiyorum o zaman.”
“Tamam kızım.”
Aslı üstünü değiştirip dükkana gider.Dışarıda kimse yoktur.Aslı içeri girer.Su ile Atakan öğle yemeklerini hazırlıyorlardır.
“Selam ben geldim.
“Aslıcım hoş geldin.”
“Hoş bulduk Su”
“Hoş geldin Aslı.”
“Hoş bulduk Atakan.” Su muzur muzur gülümser..
“Nasılsın?”
Aslı şaşırarak:
“İyi de sen neden böyle imalı imalı konuşuyorsun bakalım.”
Tam bu sırada Efe içeri girer.
“Tamamdır Atakan.İstediklerini aldım.”Aslı ile Efe birbirlerine bakakalırlar.

*********************

Efe Aslı’ya gülümsedi.
“Hoş geldin Aslı.”Aslı Efe’yi gördüğüne çok sevinmişti ama gittiği için kızgındı da.Ciddi ciddi:
“Asıl sen hoş geldin. Hayrola neden geldin?”Efe Aslı’nın kendisine kızdığını anlamıştı.Güldü.Aslı kızarak:
“Ne gülüyorsun be deli?”
Efe Aslı’nın gözlerine baktı:
“Bana kızdın değil mi?”
“Kızdım tabi.Bana söz verip hemen ardından çekip gittin.Ne yapmamı bekliyorsun?”
“Biliyorum bende onun için geldim zaten.Sana verdiğim sözü tutmak için.”Aslı biraz yumuşamıştı.
“Öyle mi?”
“Evet.”
Bir süre sustular.Atakan gülümseyerek Aslı ve Efeye bakıyordu.Su biraz garipsemişti Aslı ile Efenin bu durumunu.Kısık sesle:
“Ne oluyor ya bunlara.”Atakan gülümseyerek:
“Çok sevimli gözüküyorlar değil mi?”
“Garip değil mi?”
“Garip olan ne? Sevimli olmalarımı?” Su Atakan’a ters ters baktı.
“Hayır onu demiyorum.Yani… Neyse ya boş ver bana öyle geliyor galiba.”
Efe elindeki poşetleri Atakan’a uzattı.
“Al bakalım.Söylediğin her şeyi aldım.Ama sen bir bak eksik bir şey varsa alalım.”
“Tamam sağ ol Efe.”
“Rica ederim.”
“Siz Aslı’yla oturun dışarıda.Yapacak fazla iş yok zaten.Sizin konuşacaklarınız vardır.”
Efe Aslı’ya dönerek:
“Başka işin var mı?”
Aslı hayır der gibi kafasını salladı.
“Tamam, oturalım mı?”
“Olur.”
Aslı ile Efe dışarı çıkıp masaya oturdular. Bir süre konuşmadılar.İkisi de diğerinin konuşmasını bekliyordu.Sonunda Efe dayanamadı:
“Sen neden hala Urla’ya gitmedin? Okulun bitti bildiğim kadarıyla.”
“Gideceğim.Ama zamanı belli değil.Sen gitmeyecek misin?”
“Bilmem.Belki!”
“Nerdeydin bunca zaman?Neler yaptın?”
“Efe Koy’daydım.”Aslı gülerek:
“Efe Koy mu?Öyle bir yer var mı gerçekten?”
“Yok tabiî ki.Adını ben koydum.”
“Öyle her kafasına esen istediği yere isim verebiliyor mu?”
“Valla ben verdim.Sordum da “Buranın adını Efe Koy koyuyorum, itiraz eden var mı?”dedim.Kimse itiraz etmedi.”
“Anlaşılan ıssız bir yere gitmişsin.Sana karşı çıkacak kimse olmadığına göre.”
“Neden itiraz etsinler ki.Böyle güzel ismi kendileri kırk sene düşünseler bulamazlar bir kere.”
“Tabi tabi.”
“Sabah Atakan’la konuştum.Ben yokken baya gelişme olmuş.”
“Evet, Ayşe Teyze ve Osman Amca Urla’ya gitti.Mine’de bundan sonra babasıyla yaşayacakmış.”
Aslı ile Efe bir süre daha sohbet ettiler.İkisi de günlük olayından hiç bahsetmediler.Ama her şeyin farkındaydılar.
Atakan yemekleri hazırladıktan sonra Efe paketleri eline aldı.
“Aslı Hanım,paketleri dağıtmama yardım eder misiniz acaba?”Aslı biraz düşündü:
“Eh madem bu kadar ısrar ediyorsunuz, yardım edeyim bari.”
Beraber paketleri motora yerleştirdiler. Kasklarını takıp motora bindiler.
Yemeği dağıttıktan sonra biraz dolaştılar.Efe sürekli espriler yapıp Aslı’yı güldürüyordu.Yine eskisi gibiydiler.Aslı en çok da Efe’nin dostluğunu kaybetmekten korkuyordu ve şimdi istediği gibi yine arkadaşlardı.Ama acaba istediği bu muydu?Bu soru sürekli Aslı’nın kafasını kurcalıyordu.
Böyle bir hafta geçti.Aslı ile Efe tatil için Urla’ya gideceklerdi.Dükkanla Atakan ilgilenecekti.
Hazırlıklarını tamamlayıp Su ve Atakan ile vedalaşmak için dükkana geldiler. Efe Atakan’a sarıldı:
“Çok sağ ol Atakan.Gözün arkada kalmayacak sayende.”
“Ne demek Efe.Sen dükkanı hiç merak etme.Git ve tatilinin tadını çıkar.” Aslı’ya dönerek:
“Tabi sende.” Aslı gülerek:
“Tamam,merak etme.”Aslı ile Su da sarıldılar.Su :
“Canım benim çok özleyeceğim seni.”
“Bende seni Su’cum.Keşke sende gelebilseydin.Urla’yı görmeni çok istiyorum.”
“Bende çok istiyorum Aslı’cım ama biliyorsun bende birkaç gün sonra bizimkilerin yanına gideceğim.”
Atakan Efe’ye:
“Efe, az bir gelsene.Sana işle ilgili sormak istediğim bazı şeyler var da.”
“Tamam, geliyorum.”
Efe ile Atakan içeri geçip bir şeyler konuşmaya başladı.Aslı da Efe’yi izliyordu.Bir haftadır aklını kurcalayan sorunun cevabını nihayet bulmuştu.Oda Efe’ye karşı bir şeyler hissediyordu.Yokluğunda bunu daha iyi anlamıştı.Urla’ya gidince bunu ona da söyleyecekti.Ne olursa olsun,kim ne derse desin denemek istiyordu.
Efe ile Atakan’ın konuşması bitince dışarı çıktılar.Efe:
“Hadi bakalım.Yolcu yolunda gerek.Gidelim artık.Otobüse yetişmemiz lazım.”
Yoldan bir taksi çeviriler.Tam taksiye bineceklerken Efe donup kalır.Aslı Efe’ye bakar.
“Noldu Efe?”der.Efe bir şey söyleyemez.Aslı da Efe’nin baktığı yöne bakar.Karşılarında Deniz duruyordur.

her ne kadar aslının efeye asık olmasına karsı olsam da emege saygı guzel olmus devm et

Ayrılıklar da sevdaya dahil
Çünkü ayrılanlar hala ...
Sevgili

1.yazım kurallarına uymuşsun o güzeldi.2.aslı-efe olayını saygıyla karşılaşıyorum.(ama ben aslı&denizciyim),3.bu senaryonun devamını bekleriz,4.aslı:,efe:diye yazsan daha rahat okunur.
emeğin ve ilgin için teşekkürler

güzel olmuş
teşekkürler

Yorumlarınız için teşekkürler Beğenmenize sevindim .Senaryodan çok hikayeye benzedi farkındayım devamında düzelteceğim (:
Ayrıca birazda uzun. aslında ben bunu 3 bölüm halinde yazmıştım ama ayrı ayrı koymak istemedim.

her ne kadar aslı denizci olsam beğendim senaryonu canm
devamını bekliyorm

çok güzel olmuş devamını bekliyoruz.bence fragmana da bak hem daha yakın tahminler yapabilisin

dangerece demiş ki1.yazım kurallarına uymuşsun o güzeldi.2.aslı-efe olayını saygıyla karşılaşıyorum.(ama ben aslı&denizciyim),3.bu senaryonun devamını bekleriz,4.aslı:,efe:diye yazsan daha rahat okunur.
emeğin ve ilgin için teşekkürler

bende aslı-denizciyim ama yiğidi öldür hakkını yeme

Sevmiyorsan neden geldin , Seviyorsan neden gittin_?





FENER...............................................BAHÇE

çok güzel olmuş

SelimMurat~CemileGülden

Yorumlar için Teşekkürler Arkadaşlar
Ben bu senaryoyu fragman çıkmadan yazmıştım.Şimdide fragmana göre pek değiştirmem mümkün değil ben baya uçmuşum galiba (:
Aslında paylaşmayı düşünmüyordum sadece ölesine bir yazayım dedim.Ama sonrada fikirlerinizi merak ettim.