denizden Aslı ve Efe'ye mektup...

28.06.2008, 10:21 PM

daha çok küçüktük..hepimizin tek derdi "bir sonraki oyunumuz ne olsun"?du.sonra büyüdük.o minicik oyunlar gerçeğe dönüştü.acı verdi hepimize.canımızı yaktı.bu oyunlar eski oyunlarımız gibi tatlı değildi.küslüklerimiz,kızgınlıklarımız ya da hatalarımız bu kadar ağır ve acımasız değildi.büyüdüm ben.kalbim de büyüdü benimle birlikte..her zaman yanımda olan,bana gülümseyen,omzuna yaslandığımda huzur bulduğum o kıza aşık oldum.öylesine bir aşktı ki bu her şeye,bütün zorlamalara,HAYIRlara karşı gelen bir aşk.Ve sonrasında bomboş bir hata...hiç beklenmeyen,bütün hayalleri alt üst eden bir hata..gittim buralardan çok uzaklara.sandım ki uzakta olunca DENİZ gözlüyü unutabilirm.silebilirim hayatımdan ya da hafızamdan.olmadı,yapamadım.dönmeliyim dedim.vazgeçtim.direnebilirim dedim başaramadm.ve sonunda yenildim.deniz gözlünün aşkına yenildim ve geldim.görmeliydim onu.küçükken olduğu gibi sarılmalıyıdm sımsıkı.her şeyi unutmalıydım onun yanında.her şeyle dalga geçmeliydik birlikteyken.ama olmadı...
bu seferki oyun çok daha acımasızdı.önceki oyunda düşüp yaraladığım yer tam iyileşicekken,bu sefer daha fazla kanadı,daha çok acıttı canımı..yapamazdım...çünkü o gülümseme,o gözler çoktan bir başkasına bakıyordu artık.veda etmeliydim her şeye.çocukluğuma,aşkıma,dostuma,anılarıma....tekrar gitmeliyim buralardan çok daha uzaklara,bilinmezliklere..HİÇ DÖNMEMEK ÜZERE..

ARKADAŞLAR BÖYLE BİR ŞEY GELDİ AKLIMA..DENİZİN YA DA DENİZ GİBİ OLANLARIN DUYGULARI BELKİ DE BUNLARA YAKIN ŞEYLERDİR.UMARIM BEĞENİRSİNİZ. Content